زبان بدن

در این ویدیو «جودی جیمز/Judi James» کارشناس برجسته تلویزیون در زمینه زبان بدن و نویسنده کتاب (The Body Language Bible: The hidden meaning behind people’s gestures and expressions)، به تحلیل رفتارهای پنهان امانوئل مکرون و بوریس جانسون در دیدار دو‌جانبه آن‌ها در کاخ الیزه می‌پردازد.

در هر دیدار شما قبل از اینکه سخنی بگویید یا حرفی بشنوید رفتار و حالات طرف مقابل رو می بینید. هنگامی که در یک جمع برای اولین بار فردی را ملاقات می کنیم درباره دوستی یا دشمنی آنها یا احتمال صمیمی شدن با آنها را از روی آنچه می بینیم قضاوت می کنیم. امروزه بیشتر محققان این حوزه بر این امر توافق نظر دارند که واژه ها و کلمات عمدتا برای انتقال اطلاعات هستند در حالیکه زبان بدن برای ارائه نگرش های شخصی است که در برخی موارد نیز از آن به عنوان جانشین پیام های شفاهی استفاده می شود. به عنوان مثال یک زن می تواند با نفوذ نگاهش نگاهی به مرد بیاندازد که او را قبض روح کند؟

وضع عاطفی ما از طریق زبان بدن منعکس می شود. هر حرکت یک کل ید ارزشمند برای درک عواطف هر شخص می باشد.بگذارید یک مثال برای روشن شدن مطلب برایتان بیان کنم، مرد چاقی که نگران اضافه وزن خویش است، در بیشتر اوقات غبغب خود را می کشد و یا زنی که نگران چربی های اضافه پهلویش است مدام پیراهنش را به سمت پایین صاف می کند. کسی که احساس ترس یا تدافعی بودن می کند ممکن است دست به سینه بنشیند یا پایش را روی پایش بیندازد یا هر دو کار را با هم انجام دهد.
کلید خواندن  این است که ضمن گوش دادن به آنچه دیگران می گویند و توجه کردن به شرایط صحبتشان بتوانیم وضعیت عاطفی آنها را درک کنیم. این کار به ما کمک می کند تا حقیقت را از دروغ تمیز دهیم.
اما زبان بدن پیچیده تر از این است که با دانستن چند نکته بتوان رفتار طرف مقابل را بررسی کرد. برای پی بردن به زبان بدن معمولاً باید چند حرکت و رفتار را همزمان با هم بررسی نمود تا به درستی بتوان زبان بدن را تشخیص داد.

زبان بدن «مکرون» و پاسخ از نوع انگلیسی«بوریس جانسون» به آن!

منهای 13 ثانیه دست دادن تهاجمی رئیس جمهور فرانسه با نخست وزیر انگلیس، «شاه نر» فرانسوی خیلی سعی کرد رئیس بودن خود را به رخ بوریس جانسون بکشد، اما لاتی نشستن نخست وزیر انگلیس جلوی مکرون در کاخ الیزه جلوی چشم خبرنگاران، پاسخی انگلیسی به زبان بدن تهاجمی رئیس جمهور فرانسه تعبیر شد.

مایکل دیکون در تلگراف تحلیلی جالب در این زمینه دارد و بولداگ انگلیسی را زرنگ‌تر از شاه نر فرانسوی ارزیابی کرده است.